جلبکها کارخانه های بیولوژیک بسیار ظریفی هستند که از فرایند فتوسنتز برای تبدیل دی اکسید کربن و نور خورشید به انرژی استفاده می کنند و به قدری مؤثر این کار را انجام می دهند که می توانند وزن خود را تا چندین برابر در روز افزایش دهند. به عنوان بخشی از فرایند فتوسنتز، جلبکها روغن تولید می کنند و می توانند 15 برابر در هر آکر بیشتر از هر گیاه دیگری که برای سوختهای زیستی استفاده می شود، مانند ذرت، روغن تولید کنند. به علاوه جلبکها می توانند در آبهای شور، شیرین و یا حتی آبهای آلوده، در دریا یا آبگیرها و در زمینهایی که برای تولید غذا مناسب نیستند، رشد کند. در راس تمام این مزیتها، جلبکها حداقل به لحاظ تئوریک حتی وقتی دی اکسید کربن بیشتر و مواد آلی مانند فاضلابها را می خورند، بهتر رشد می کنند. با این تئوری، جلبکها می توانند در حالی که سایر مشکلات را برطرف می کنند، سوخت زیستی تولید کنند.